Τα "καθηκοντα"

Σαν σωστός γατομπαμπάς, εχω και καποια καθηκοντα απέναντι στο γατί μου. Ωστόσο, κατοικίδιο δεν ξαναειχα, οποτε δεν ειχα ιδεα τι πρεπει να κανω. Ευτυχως όμως ειχα απόλυτη υποστηριξη κι ενημέρωση και δεν αγχώθηκα παρα πολυ. Ας τα παρουμε απο την αρχη όμως.
Ο Λουπιν ηρθε στα χέρια μου αποπαρασιτωμενος και υγιης. Αυτα που επρεπε να κάνω στην αρχη ειναι να του δινω καθε καποιο διάστημα μια πάστα στο στόμα για τα παρασιτα του εντέρου και την τακτικη αποπαρασίτωση του, καθε τρεις μηνες. Πιστεψτε με, δεν μου ητανε ευκολο να του δωσω το φαρμακο, επρεπε να τον πιάσω και να του το δωσω με μια συριγγα και ομολογώ οτι φοβόμουνα απίστευτα μην τον πονεσω, μην τον τραυματισω, μην μην μην... Απειρος βλεπετε. Το χάπι για την αποπαρασιτωση δεν ητανε τιποτα, πολυ πιο ευκολο. Ηρθε όμως η ωρα για τα..."χοντρα": εμβόλια και στείρωση.
Το πρωτο που ειχα να κανω ειναι να βρω τον κατάλληλο κτηνιατρο, κατι που μου το επισημανε παρα πολυ η...δωρητρια του Λουπιν και αυτη που ανελαβε την ενημερωση του αδαη "γατομπαμπά" Στοχαστή. Στην Λάρισα λοιπόν εντόπισα 4-5 καλα κτηνιατρεία. Απερριψα αμεσως τα κτηνιατρεια που ητανε ταυτόχρονα και pet shops ή κτηνιατρεία και για μεγαλα ζώα, του αγρου δλδ, δεν μου άρεσε η ιδεα να ειναι στο ίδιο ιατρείο με τέτοια ζώα. Ξεκινώντας λοιπόν την εξονυχιστικη εξερευνηση των κτηνιατρείων και των κτηνιάτρων εψαχνα τα εξης:

• Καθαρο χώρο. Το ανυπερβλητο επιχειρημα "εσυ θα δεχοσουνα να κανεις εγχειριση σε βρωμικο χωρο;" που ακουσα απλα ενισχυσε την αποψη μου οτι πρεπει να βρω ενα κτηνιατρειο με πολυ καθαρο χώρο που να με γεμίζει με αυτοπεποίθηση οτι θα φερω τον Λουπιν σε εναν χώρο καθαρο, υγιη και κατάλληλο για καθε ιατρικη δραστηριότητα
• Καλό ανθρωπο. Ο/Η κτηνιατρος ήθελα να ειναι πανω απ'ολα καλός άνθρωπος, να μου εξηγει τα πάντα, προθυμος, διαθεσιμος 24 ωρες, ενημερωμένος, επιστημονας και να με πειθει να του εμπιστευτω την υγεια του λατρεμενου μου Λούπιν
• Χρησιμες λεπτομερειες. Ο χώρος, τα εργαλεια, οι τιμές, οι εγκαταστάσεις, καθε μικρη ή μεγάλη λεπτομέρεια θα ητανε χρησιμη για να με πεισει, να με κανει να εμπιστευτω την υγεια του.
  

Ξεκινώντας λοιπόν, βρηκα τα εξής:
Κτηνιατρειο Α
Κοντά στο σπίτι μου υπάρχει ενα μικρό κτηνιατρειο που χρόνια τωρα το βλέπω. Εμαθα οτι δεν ειναι και pet shop και ειπα να δοκιμασω να δω περι τινος προκειται. Δεκα λεπτά μετα την εισοδο μου στο μαγαζί, βγηκα αποφασίζοντας οτι δεν θα εφερνα ποτε κανενα ζώο εκει μεσα. Βρωμικο, σκοτεινο, με εναν κτηνιατρο μυστηριο που δεν μου γεμιζε το ματι. Δεν χρειάστηκε να δω και πολλα, απορριφθηκε πολυ γρήγορα
Κτηνιατρείο Β
Απο αυτο το κτηνιατρείο πήρα τα χάπια αποπαρασιτωσης που του έδωσα. Επι τη ευκαιρια ρωτησα και ο,τι ηθελα. Πολυ καλός χώρος, ξεχωριστό διαμερισμα μεσα στον χώρο για ιατρείο, φορουσανε ρόμπες οι δυο γιατροι, το μαγαζι δεν ητανε pet shop αλλα απλα πουλούσε αξεσουάρ, τροφες και διάφορα. Η πιο συχνη απαντηση στις ερωτησεις μου ητανε "φερτον και θα δουμε". Πολυ γενικες οι πληροφοριες, μου προτεινανε αντι για ενα κανονικο εμβόλιο και δυο επαναλήψεις, μονο ενα εμβόλιο λόγω ηλικιας του (7 μηνων) και γενικα δεν με πεισανε.
Κτηνιατρείο Γ
Καινουργιο, το εβλεπα καθε βράδυ με το αμαξι όταν γυριζα στο σπίτι και ειπα να παω. Παρα πολυ καλός ο κτηνιατρος, αναλυτικος, μου εξηγησε τα πάντα, δεν μου αφησε καμια απορια και γενικα ητανε πολυ φιλικος. Ο χωρος καλός, καθαρος, δεν ητανε pet shop, ειχε ενα μερος του ιατρειου ως χειρουργείο και οι τιμες του ητανε καλές.
Κτηνιατρείο Δ
Μου το προτεινε θεια μου καθηγητρια σε ΤΕΙ σε τμημα Ζωικης Παραγωγης. Ψιλομακρια απο το σπίτι αλλα δεν με ενοιαζε ιδιαιτερα αυτό. Ο καλύτερος χωρος απ'ολα οσα πηγα μεχρι τωρα, πεντακαθαρο, με ξεχωριστα δωμάτια-χειρουργεια με αψογες εγκαταστάσεις, καλοφωτισμένο και γενικα παρα πολυ καλό. Το ειχε ενα ζευγάρι κτηνιάτρων, μιλησα με τον συζυγο και μου τα εξηγησε όλα. Ηξερε τα παντα, γνωστης καθε λεπτομερειας, ηρεμος, φιλικος, υπομονετικος, καταλαβαινε τις αποριες και την νευρικότητα μου και οι τιμες ητανε παρα πολυ καλές. Προθυμος να βοηθησει ανα πασα στιγμη, διαθεσιμος 24 ωρες και γενικα ο,τι καλυτερο βρηκα. Κι επειδη τα καλα πρεπει να λεγονται και δεν το θεωρω διαφημιση, προκειται για το κτηνιατρειο στην Ανθίμου Γαζη 25, στην Λάρισα, των Επη Μιχη-Ζεγγου και Κωνσταντίνου Ζέγγου.
Φυσικα, διάλεξα την τελευταια περιπτωση, σιγουρος για την επιλογη μου και για το καλό του Λούπιν.
Το ποστ συνεχιζεται με τα όσα εγιναν εκει σημερα...

Πως παχυνε ετσι;;;;

Θρεφτάρι γινεται σιγά σιγά ο Λουπιν!Και πως να μην γινεται, ολη μερα την περνάει οπως φαινεται στην φωτογραφια, αραχτος. Στην παραπάνω φωτογραφια φαινεται σε εναν μαραθώνιο ξαπλας σε ενα αγαπημένο γατο-στέκι, στο χαλάκι της βεράντας, διπλα στα λουλούδια - θυματα του.

Ο Λούπιν κι η σκιά του

Σε ενα απο τα αγαπημένα του μέρη στο σπίτι, μπροστα απο το παραθυρο που καθεται και χαζευει τον εξω κόσμο και ελεγχει την εναέρια κυκλοφορια απο περιστέρια, δεκαοχτουρες και λοιπά "ενοχλητικα" ιπτάμενα!

Παρασπονδιες

Ο Λουπιν περνάει τα βράδια του συνηθως έξω, σε ενα μικρό μπαλκονάκι για να κοιμαται με την ησυχια του και να μπορει να τρωει και να κανει την αναγκη του οποτε θελει. Πολλες βραδιες όμως τον παιρνω κρυφά μεσα στο δωμάτιο μου. Το λατρευει. Εχει ζέστη και χάδια βλέπετε και δεν λεει ποτε όχι σε κανενα απο τα δυο. Στην αρχη, για 10-20 λεπτά τριβεται στην αγκαλια μου. Με το κεφάλι του κρυβει το πηγουνι μου και βολευεται στο στέρνο μου ή την κοιλια μου εφόσον ειμαι ξαπλωμένος. Μετα βολευεται καλύτερα για ύπνο. Ψευτοδαγκώνει μερικες φορες για να μην τον ενοχλω με πειράγματα και χάδια συνεχεια και ξαπλώνει να κοιμηθει. Συνηθως δε κοιμάται τελειως ανώμαλα, σε στάσεις που δεν μπορουσα να φανταστω οτι μπορει να ειναι βολικες για ενα ον για υπνο. Εκει, γουργουριζει ελαφρά και κοιμάται. Σπάνια αλλάζει θέση για να βολευτει ξανα και συνεχιζει.
Ετσι κι απόψε. Θα δουμε σε λίγο ταινια μαλιστα. Το Τάγμα του Φοινικα μάλλον.
Καληνυχτα σε όλους σας, εχετε όλοι τις πιο ζεστες ευχες του Λουπιν για χαρουμενες γιορτες...

Το κυνηγι της Μύγας: ντοκουμεντα!

Ειναι παντου
Ειναι έτοιμος ανα πάσα στιγμη
Δεν τις σκοτωνει απλα. Τις καταβροχθιζει!
Δεν ειναι βάτραχος
Δεν ειναι σαυρα
Ειναι ο Λούπιν ο γάτος!

Τι έχει αλλάξει ο Λουπιν στο σπίτι

Ο Λουπιν ειναι σχεδόν τέσσερις μήνες στο σπίτι. Πολλά εχουνε αλλάξει απο τότε που ήρθε στην ζωη μας:

- Εχω ξεχάσει πως ειναι να έχω χέρια χωρις γρατσουνιες και σημάδια απο νυχιες ή δαγκωματιές
- Κανένα πόδι που κυκλοφορεί χωρίς κάλτσα ή παπουτσι δεν μένε αδάγκωτο! Ο,τι έχει δάχτυλα δαγκώνεται!
- Δεν βολευόμαστε. Μας βολευει ο Λούπιν ωστε να ξαπλώσει πανω μας
- Χαμογελάμε πιο πολυ. Ολοι.
- Τα φυτά τρέμουν στην θέα του.
- Οι μύγες έχουνε μειωθεί κατα 80%. Τις τρώει.
- Μάθαμε οτι τα χαλιά δεν ειναι για να καλύπτουνε το πάτωμα αλλα για να χώνεται απο κάτω τους μια μεγάλη λευκή γάτα και να κάθεται να συλλογίζεται
- Ο,τι μοιάζει με μύγα, ειναι μύγα και πρεπει να κυνηγηθεί. Ακόμα κι αν χτυπησουμε το κεφάλι μας σε ενα σημάδι στην πόρτα.
- Πίσω απο κάθε γωνία μπορει να κρυβεται Αυτός! Και θα επιτεθει!
- Αναθεωρησαμε το οτι οι γάτες κοιμούνται κανονικά. Ειναι εκπληκτικό το σε πόσες στάσεις μπορει να κοιμηθεί μια γάτα.
- Εμαθα οτι ένας γάτος μπορει να καθισει σαν την Σφίγγα της Αιγύπτου και να κοιμηθεί. Ή έστω να σε πεισει οτι κοιμάται μεχρι να επιτεθει.
- Κορδόνια, δαντέλες, σκοινιά και λοιπά που κρεμονται ΠΡΕΠΕΙ να κυνηγηθούνε /ταλαιπωρηθούνε / δαγκωθούνε /γρατσουνιστούνε. Γι'αυτό υπάρχουνε εξάλλου...

Το αγαπάω πολύ αυτό το λευκό γατί!

Οταν ο Λουπιν συνάντησε ένα χαλί!

Ο Λουπιν κοιμάται τα βράδια σε μια μικρή βεραντούλα της κουζίνας μας. Αφου λοιπόν ξυπνήσει με το πρώτο φως και αφου του ανοίξουνε την πόρτα οι δικοι μου που ξυπνάνε κατα τις 7 τοτε θελει χάδια για λίγη ώρα. Όταν εχει τριφτεί, στριμωχτεί και βολευτει όπως μόνο αυτός θέλει τότε αρχιζει παλι την εξερευνηση: ψάχνει παλι όλο το σπίτι και κοιτάει τα πάντα απο κοντά. Όταν ξυπνήσω, έρχεται στην αγκαλία μου για νεα δόση χάδια φυσικά. Όταν πάω να φτιάξω δημητριακα μου (χαζοδημητριακα όπως τα λεει γνωστη μπλογκερ...) τοτε ασχολειται με μια μεγάλη λατρεια του: τα δάχτυλα και γενικα οι πατουσες. Βασικά, πρεπει να ειναι η εκδικηση μου επειδη ποτέ δεν φοραω παντόφλες. Δαγκώνει, γρατσουνάει, παιζει και γενικά ασχολείται με τα δάχτυλα μου. Στην συνέχεια ερχεται στην αγκαλια μου για να με δει να τρωω και πολλες φορές θελει κι ενα μεζε απο δημητριακα. Δεν του δίνω και απλα καθεται και με κοιτάει. Μετα θελει λίγα χάδια και αποχωρεί. Συνηθως παει στην βεράντα για να ξαπλώσει καπου ζεστά (όταν δεν καταστρέφει τα φυτά της μανας μου). Σημερα λοιπόν το βρήκα όπως φαινεται στις φωτογραφίες, σε ενα διπλωμένο χαλί στην βεράντα!

Εχει μια μεγάλη λατρεία να χώνεται σε τετοιους χώρους. Όποτε βλέπει σακουλες ΠΡΕΠΕΙ να μπει μεσα τους, ακομα κι αν εχουνε πράγματα μεσα. Το ίδιο ισχυει για καθε ειδους κουτιά και γενικά πράγματα που δημιουργούνε κενους χώρους. Όπως το παραπάνω χαλί...

Κάθε φορά που τον βρισκω σε ενα τέτοιο χώρο, απλα καθεται και με κοιτάει με αυτό το βλέμμα! Δεν φευγει, δεν αντιδρά νευρικά, δεν κανει τίποτα άλλο απο το να με χαζευει απο εκει που βολευτηκε

Με αφηνει και να πλησιάσω και να τον φωτογραφίσω μάλιστα. Πότε φευγει απο εκει; Φυσικά, όποτε θέλει αυτος και μόνο!

Μια βροχερη μερα

Σημερα ήτανε μια βροχερή μερα στην Λάρισα. Απο το βράδυ κιόλας εβρεχε και ειχε ψιλοκρύο. Κατα συνέπεια ο Λουπινακος μου την εβγαλε όλη μερα να γυρναει απο εδω και απο εκει. Ανακαλυψε την φωτογραφικη μου τσάντα ανοιχτη και κοιμήθηκε ακουμπώντας πάνω της...

...για πολλή ώρα...

Άραξον...

Όλο στα κρεβάτια και τα μαξιλάρια αυτό το γατί πια. Τύπος Άραξον δλδ...

Μολις ξυπνησε...